العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

251

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

بفرمائيد امير المؤمنين عليه السّلام در مورد شراب خور چه ميكرد ؟ فرمود : حدّ بر او جارى ميكرد پرسيدم اگر باز شراب مىخورد ؟ فرمود : باز حدّ بر او جارى ميكرد گفتم باز اگر شراب خورد ؟ فرمود : سه بار حدّ بر او جارى ميكرد اگر باز شرابخوارى ميكرد او را ميكشت عرضكردم با شارب مسكر ( عرق خور ) چه ميكرد ؟ فرمود : همان معامله‌اى كه با شراب خوار ميكرد عرضكردم كسى كه شراب بخورد مانند كسى است كه شرب مسكر نمايد ؟ فرمود : هر دو مساوى هستند . من اين مطلب را بزرگ شمردم فرمود : مبادا برايت سنگين آيد زيرا خداوند پيامبرش را تربيت نمود و او پذيرفت آنگاه به او واگذار نمود و تفويض كرد خداوند مكه را حرم قرار داد پيامبر اكرم نيز مدينه را هم حرم قرار داد خداوند اين حكم او را پذيرفت خدا شراب را حرام نمود پيامبر اكرم مشروب سكر آور را نيز حرام كرد خداوند دستور او را پذيرفت خداوند فرائض ارث را به نژاد و صلب اختصاص داد پيامبر اكرم جد را هم بهره‌مند كرد خدا دستور او را مجاز دانست فرمود : اين سخنى است كه جاى ايراد نيست در قرآن كريم ميفرمايد : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ هر كه پيامبر را اطاعت كند خدا را اطاعت نموده . در كتاب عقايد صدوق مينويسد : اعتقاد ما در باره غاليان و مفوضه اينست كه آنها كافرند به خدا و از يهود و نصارى و مجوس و قدريها و حروريه و تمام بدعت‌گذاران و هوا پرستان بدترند و هيچ كس به اندازه آنها خدا را كوچك نيانگاشته خداوند در اين آيه ميفرمايد : ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ : لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً أَ يَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ در آيه ديگر ميفرمايد : لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ .